ميان دو دشمن چنان گوي كه گر دوست گردند ، شرم زده نشوي

ميان دوكس جنگ چون آتش است       سخن چين بدبخت هيزم كش است

كنند اين و  ان خوش  دگر  باره دل       وي  اندر   ميان  كور   بخت   و   خجل

ميان    دو    تن    آتش     افروختن         نه عقل است و خود در ميان سوختن

 

                                                                                          گلستان سعدي